การทดลองห้องเลือกความชื้นของตัวกะปิ
นักเรียนปล่อยตัวกะปิ (สัตว์ขาปล้องขนาดเล็กที่อาศัยตามที่ชื้นใต้ใบไม้) จำนวน 20 ตัว ลงตรงกลางกล่องที่แบ่งเป็นสองฝั่งโดยไม่มีแผ่นกั้น ฝั่ง A มีความชื้นสัมพัทธ์ 90% ฝั่ง B มีความชื้นสัมพัทธ์ 30% อุณหภูมิและความเข้มแสงเท่ากันทั้งสองฝั่ง นักเรียนนับจำนวนตัวกะปิในแต่ละฝั่ง และติดตามตัวกะปิทีละตัวเพื่อวัดอัตราเร็วการเดินและจำนวนครั้งที่เลี้ยว ได้ผลดังนี้
จำนวนตัวในฝั่ง A : ฝั่ง B ที่นาทีที่ 5, 15 และ 30 เท่ากับ 11 : 9, 14 : 6 และ 17 : 3 ตามลำดับ
อัตราเร็วการเดินเฉลี่ย ฝั่ง A 0.4 เซนติเมตรต่อวินาที ฝั่ง B 1.1 เซนติเมตรต่อวินาที
จำนวนครั้งที่เลี้ยวเฉลี่ย ฝั่ง A 2 ครั้งต่อนาที ฝั่ง B 6 ครั้งต่อนาที
เส้นทางการเดินของแต่ละตัวไม่ได้มุ่งตรงไปยังฝั่งใดฝั่งหนึ่ง
1.
จากข้อมูล คำอธิบายใดเหมาะสมที่สุดว่าทำไมตัวกะปิส่วนใหญ่ไปอยู่ฝั่ง A
1
เป็นแทกซิส ตัวกะปิรับรู้ทิศของความชื้นแล้วเดินตรงไปยังฝั่ง A
2
เป็นแฮบิชูเอชัน ตัวกะปิชินกับความแห้งจึงหยุดตอบสนองต่อฝั่ง B
3
เป็นการลองผิดลองถูก ตัวกะปิจำได้ว่าฝั่ง A เคยมีอาหาร
4
ฝั่ง A สว่างกว่าฝั่ง B ตัวกะปิจึงหนีแสงไปรวมกันที่ฝั่ง A
5
เป็นไคนีซิส ตัวกะปิเดินช้าลงและเลี้ยวน้อยลงในที่ชื้น จึงใช้เวลาในฝั่ง A นานขึ้นจนสะสมอยู่ฝั่งนั้น